'Έτσι είναι....
Στην αρχή το βλέπεις κόκκινο
Κόκκινο του πάθους
Μετά παρατηρείς ότι είναι πορτοκαλί
και από την άλλη πλευρά κίτρινο.
Εμένα μου άρεσε να βάζω και τις ασορτί μαξιλαροθήκες
και να τρίβω το πόδι μου στην γωνία του, λίγο πριν κοιμηθώ.
Είναι περίεργο, όταν καταλαβαίνεις μέσα από τα αντικείμενα, το πόσο πεπερασμένος είσαι!
Σημασία πάντως έχει........ ένα πάπλωμα να είναι ζεστό
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009
Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2008
Πόλη χαμένων ονείρων
Μία νεκρή πόλη στη μέση του πουθενά.
Εμπορικές ταμπέλες παραδομένες στον αέρα
Και ξερά φύλλα στοιβαγμένα στις γωνίες των σπιτιών.
Πόρτες κλειστές και παράθυρα καρφωμένα
Κάποτε εδώ ήταν η πόλη των ανθρώπων
Σχολεία, παιδιά, κυριακάτικα μπάρμπεκιου
Και μνημόσυνες δεήσεις για αυτούς που έφυγαν πλήρεις ημερών
Τα όνειρα τους ζουν ακόμα πίσω από τις λαμαρίνες, τα βρώμικα τζάμια
Στα πάρκα που τώρα έχουν γίνει άγρια δάση.
Άκου
Τις φωνές τους
Σκιές που κυνηγιούνται: δύο έφηβοι που παίζουν μπάλα
Σε κάποια άλλη πόλη είναι ένδοξοι ποδοσφαιριστές.
Παιδιά που έπεσαν σε αιώνιο, γλυκό ύπνο είναι τα όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ.
Σσσσσσσς
Μη τα ξυπνάς, μόνο κλάματα θα προκαλέσεις.
Περαστική είμαι από αυτήν την πόλη
Ήρθα να δω το σπίτι μου
Και να επιστρέψω ότι πήρα μαζί μου φεύγοντας
΄΄ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗΝ....΄΄
Κάτω από αυτήν την ταμπέλα αφήνω τα ρούχα μου
Τώρα περπατάω ξυπόλυτη και γυμνή, ξεμακραίνω
Εμπορικές ταμπέλες παραδομένες στον αέρα
Και ξερά φύλλα στοιβαγμένα στις γωνίες των σπιτιών.
Πόρτες κλειστές και παράθυρα καρφωμένα
Κάποτε εδώ ήταν η πόλη των ανθρώπων
Σχολεία, παιδιά, κυριακάτικα μπάρμπεκιου
Και μνημόσυνες δεήσεις για αυτούς που έφυγαν πλήρεις ημερών
Τα όνειρα τους ζουν ακόμα πίσω από τις λαμαρίνες, τα βρώμικα τζάμια
Στα πάρκα που τώρα έχουν γίνει άγρια δάση.
Άκου
Τις φωνές τους
Σκιές που κυνηγιούνται: δύο έφηβοι που παίζουν μπάλα
Σε κάποια άλλη πόλη είναι ένδοξοι ποδοσφαιριστές.
Παιδιά που έπεσαν σε αιώνιο, γλυκό ύπνο είναι τα όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ.
Σσσσσσσς
Μη τα ξυπνάς, μόνο κλάματα θα προκαλέσεις.
Περαστική είμαι από αυτήν την πόλη
Ήρθα να δω το σπίτι μου
Και να επιστρέψω ότι πήρα μαζί μου φεύγοντας
΄΄ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗΝ....΄΄
Κάτω από αυτήν την ταμπέλα αφήνω τα ρούχα μου
Τώρα περπατάω ξυπόλυτη και γυμνή, ξεμακραίνω
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)